Bugün bile kullanılmakta olan inek sözcüğü bizim kuşağın buluşu bir argo deyimdir. Ukalâ, ukalâ dümbeleği, allâme yerine sonraları çalışkan öğrencilere inek denilmeye başlanmıştı. (Aziz Nesin, Yokuşun Başı)
...buna dedim ki kız sen artiz mi olmak istiyorsun, inek, gel ben yapayım. (Attilâ ilhan, Kurtlar Sofrası)
-Vay nebakârlar vay, vay itoğlu itler vayl -Vay deyyus desenize! -Deyyus ki deyyus! -inek, Kırım ineği! (Orhan Kemal, Suçlu)
Amma da inek bir koku. Bütün gün çekiyorsun burnuna. (Hulki Aktunç, Artist Olma Kahvesi)