Yunanca autos, "bu" sözcüğünden Yunanca (αυτός avtós): eril üçüncü tekil şahıs zamiri, o (erkek)
"Delikanlının sarı kıvırcık saçlı aftosu bile bu seslere alışık olduğu hâlde ürktü."
Avtos yarim ben kül yutmam bilir misin'1 (Sarhoş Kantosu)
Karakaş Mahmura benim eski aftostur. Şimdi gizli ev açtı." (Server Bedi, Hey Kahpe Dünya)
Annesinin aftosu Garabet yalancı şahitlikle geçinir." (Sermet Muhtar Alus, Eski Galata'nın Eğlence Yerleri)
Ey ihtisas mahkemeleri kaçağı / ve Despinis Kokononun aftosu" (Nâzım Hikmet, Bir Provokatör Üzerine Hiciv Denemeleri)
Ulan Nuri!.. Lândodaki aftoslara dikiz ettin mi? Ah anam babam..." (Hüseyin Rahmi Gürpınar, Bir Muadele-i Sevda)