Çevrim İçi Türkçe Argo Sözlüğü

çakal

fars sega/'den Farsça (شغال şaġāl): köpekgillerden yırtıcı bir hayvan

• Kurnaz, yalancı, düzenci, aşağılık kimse
• Zorba, külhanbeyi tipli kimse – Ahmet Ümit

  "Rudolf üzerimden çekilince ben de öteki çakalı aldım altıma."

• Titiz, huysuz olan
• görgüsüz
• Hileci, düzenbaz (kimse)
• Hırsız

  Aşçı kayıkçı bakkal / Ahu gözlü lâz çakal / Virme eline sakal/ Korsan olur ekseri. (Âşık Çakır Çavuş, Cibali)

• Birini aşağılamak için kullanılan hitap

  1. Mahkûm- Bana bak çakal, sen bastın zaten oğlanın damarına, söylenip durma. (Turgut Özakman, Duvarların Ötesi)

• Çok dalgalı, çırpıntılı (deniz)

  Ger gündüzse çakal deniz / Kızkulesin eyle dikiz / Ger geceyse deniz çakal / Çıkma taşra limanda kal. (anonim, manzume)